แค้นรักสลักใจใต้แสงจันทร์

“ฮองเฮายังอยากได้ลูกอีกสักคน”

เซียวเฉิงสี่กล่าวเช่นนี้ขณะปลดเปลื้องชุดนอนของนาง “ในเมื่อเจ้าตั้งครรภ์ง่าย ก็จงท้องอีกสักคนเถิด”

สิบเดือนให้หลัง เหวินลิ่งอี๋ก็ให้กำเนิดบุตรสาว

ทันทีที่หมอตำแยตัดสายสะดือเสร็จก็รีบอุ้มเด็กออกไปอย่างเร่งรีบ โดยไม่ยอมให้นางได้สัมผัสแม้แต่ห่อผ้าอ้อม

นี่เป็นคนที่สองแล้ว

ผู้คนในวังต่างซุบซิบนินทากันว่า หากมิใช่เพราะในอดีตฮองเฮาติดตามฝ่าบาทออกรบจนร่างกายบอบช้ำ มิอาจให้กำเนิดทายาทได้อีก วังหลังแห่งนี้ย่อมไม่มีสตรีอื่นใดก้าวเข้ามาได้

คุณหนูสายตรงของราชครูอย่างเหวินลิ่งอี๋ ก็เป็นเพียงคนที่เข้ามาถูกที่ถูกเวลา และถูกใช้เป็นแค่ภาชนะสำหรับสืบสายเลือดของราชวงศ์เท่านั้น